... Ongerept Venezuela
Van 16 februari tot 2 maart 2002 zijn wij erop uit getrokken naar Venezuela.
Voor ons was dit een totaal ongekend land en zee, dus gingen we als de bliksem surfen op het internet om zoveel mogelijk informatie bijeen te sprokkelen. We vonden op het internet het adres van de "Agua-Fun Diving" te Chichiriviche, gelegen op de westkust van Venezuela. Het ligt vlakbij het National park of Morrocoy, op 4 uur rijden van Caracas, waar ons vliegtuig zou landen.
Het duiken was er geweldig. Drie dagen lang kwamen we ogen tekort in een zee van 27°C.
Doordat er een rivier in de zee uitmond is het water aan de kust wat stoffig maar daar hadden de talrijke vissen geen last van. Opvallend was ook dat de vissen er redelijk nieuwsgierig bijzwommen. Enkele keren konden we zeer dichtbij deze wonderlijke wezentjes bekijken en fotograferen.
De eerste dag hebben we onze verkenningsduik gedaan op "Doña Flor". Het is een klein paradijs-eilandje met één enkele inwoner. Inderdaad, Miss Doña Flor is de enege persoon die er het hele jaar door mag wonen., en het eilandje werd naar haar genoemd.
De tweede duik was op "Sobrerito". Er was een oerwoud van zacht koraal (bush-like colony's) en paarsgekleurde sponzen groeiden er als onkruid. Talrijke 'spotted boxfishs' hielden ons behoedzaam in de gaten en de 'yellowtail damselfish' trok er zich niets van aan.
De tweede dag zijn we met de boot naar "Los Hongos" getrokken. Bij onze eerste duik vonden we weer een zeebodem vol zacht koraal. De zee was nogal ruw, wat een zware deining met zich meebracht. We schoven steeds enige meters van link naar rechts en terug, boven het meedansende koraal. Net fijne zwaarvertakte kaktussen uit rubber die de salsa dansten met de vissen. We hebben tijdens die duik zeer veel verschillende vissen gezien. Ook de meest schuwe vissen bleken de deining niet te kunnen weerstaan en werden steeds weer, vanachter hun schuilplaats, weggetrokken om zich in volle pracht voor onze ogen te plaatsen. Ze waren "gezien", altans tot de volgende deining.
Tijdens onze tweede duik, op "Los caniones", zagen we grote trossen brandkoraal die potsierlijk de zware deining trotseerden. Het waren net de grote gewijen van een hert in volle gevecht. Wat een prachtig zicht was het om er dan een kolosse Hogfish door te zien zwemmen. Overal waren er spelonken en tunnels, waar we door moesten manoeuvreren. In volle deining was het voor ons geen lachertje maar de vissen, zoals de 'Yellow Jacks', hadden veel plezier. Ook de 'Caribbean spiny lobster' kwam, voor het schouwspel, uit zijn hol piepen.
De derde dag, en laatste duikdag voor ons, zijn we met de boot naar Cayo Norte gegaan, ongeveer een uurtje zee-inwaarts varen. We kwamen voorbij talrijke paradijselijke palmboomeilandjes met witte stranden en turquoize zee. En plots kwam er, als een ultieme hallucinatie, een tiental roze flamingo's voorbij gevlogen. En al even idillisch was het onder de zeespiegel. Het water was er veel helderder.
Niet lang na het afdalen kwamen we plots in een wolk van kleine vissen terecht. Elke beweging die je maakte ging als een schokgolf door de wolk heen, en steeds weer veranderden ze van richting. Even plots verdweenen ze ook weer en zag de zee er even leeg uit. Het was letterlijk magisch. Het was er heel mooi en ongerept. En we hopen dat het er nog lang zo mag blijven.
Daf & Vero